Обязательственный кодекс Турции. Статья 19

При определении и толковании формы и содержания договора преобладает истинное и общее намерение сторон, независимо от слов, использованных по ошибке или с целью скрыть свое истинное намерение.

Bir sözleşmenin türünün ve içeriğinin belirlenmesinde ve yorumlanmasında, tarafların yanlışlıkla veya gerçek amaçlarını gizlemek için kullandıkları sözcüklere bakılmaksızın, gerçek ve ortak iradeleri esas alınır.

ilhanhelvacidersleri.com/turk-borclar-kanunu/turk-borclar-kanunu-madde-19